RecensiesMet vaste regelmaat schrijft de heer M. Geerdink een recensie in Facility Management Magazine en in Managementboek.nl. De nadruk ligt vaak op de relatie van mens, werk en werkomgeving (organisatie verandering, flexibilisering, kantoorinnovatie en tijd- & plaatsonafhankelijk werken.
35 Boschma, J. e.a. Generatie Einstein, slimmer, sneller en socialer
door drs Michaël G.M. Geerdink
Titel: Generatie Einstein, slimmer, sneller en socialer (Communiceren met jongeren van de 21ste eeuw)
Auteurs: Jeroen Boschma & Inez Groen
Uitgeverij: FT Prentice Hall / Pearson Education Benelux, 2006
Klaar voor de Generatie Einstein?
Vorig jaar was ik gastspreker op een studiedag voor MBO-docenten in Noordwijk. Eén van de andere sprekers was Inez Groen, adviseur bij communicatiebureau Keesie. Zij vertelde een boeiend verhaal over ‘de jeugd van tegenwoordig’: helemaal opgegroeid in de digitale wereld en volkomen vertrouwd met alles wat de pc, internet en spelcomputers te bieden heeft. Voor een zaal vol grijze koppen durfde ze de gewaagde stelling wel aan: “Move over babyboomers en generatie X’en. Maak plaats voor generatie Einstein!” Het werd een deelnemer echt te dol. “Leuk hoor, die verhalen over Anouk, Charlotte en Niels”, mopperde hij. “Maar bij ons in Lombok (Utrecht) hebben we het over Mohammed en Fatima, en die hebben geen computer thuis. Ik herken hier echt niets van!” Instemmend én afkeurend gemompel in de zaal over vergaande generalisaties, maar toch ook herkenning van het nieuwe gedragspatroon van jongeren. Hoe dan ook: ik bleef enigszins in verwarring achter.
Vroeger was alles beter
Deze zomer mocht ik met Rosanna Lopes een bijdrage leveren aan het jaarcongres van het International Telework Association in Lillehammer. Ik volgde daar de lezing “Digital natives and the future workforce” door Marianne Levinsen, werkzaam bij het Deense onderzoeksbureau Fremforsk (zie http://www.fremforsk.dk ). Wederom een herkenbaar verhaal over “die jeugd van tegenwoordig”, een grote gelijkenis met het verhaal van Groen. Ook hier gemengde reacties uit de zaal van de babyboomers en herkenning van de generatie X (“Inderdaad, mijn dochter tikt een werkstuk, SMS’t met haar vriendinnen, zit op MSN, heeft de plugjes van de iPod in haar oor en natuurlijk staat de TV aan. En dat alles tegelijkertijd.”). Terug in Nederland kocht ik direct het boek van Boschma en Groen. Want ook ik betrap mezelf er vaker op dan me lief is: “Vroeger was alles beter!”. Diep in mijn hart weet ik ook wel dat het onzin is. Ik zie nog het hoofd van mijn vader voor het schuurraampje verschijnen. Hoofdschuddend, want volgens mijn broer en ik moest er nog flink aan de brommer worden gesleuteld. “Waar moet het toch naar toe met die jeugd van tegenwoordig!” Iedere jeugd treft het lot onbegrepen te zijn, zo lijkt het.
Het verdwijnen van de waarheid
We hebben het hier dus over de generatie Einstein: opgegroeid in de welvaart van het laatste decennium, in een wereld waarin alles maakbaar lijkt. Een grote neus, flaporen of scheve tanden? Dan laat je daar toch wat aan doen! Groen en Boschma gaan niet mee met de negatieve duiding van jongerengedrag. Geen generatie Knip & Plak, maar jongeren zoals Albert Einstein (creatief, multidisciplinair). Hun manier van denken, kijken en redeneren verschilt zo fundamenteel van de onze, dat er sprake zou zijn van een paradigmaverschuiving. Een belangrijk kenmerk van de jongerenwereld is wat de auteurs “het verdwijnen van de waarheid” noemen. Omdat niets meer is wat het is, hebben jongeren geen houvast meer aan eenduidige interpretaties van de wereld, zoals deze vooral ook door het onderwijs worden gepresenteerd. De computer is een sociale machine geworden: men deelt voortdurend de eigen opvattingen met die van anderen (overigens met velen!) en komt zo tot een eigen interpretatie van de werkelijkheid. Voor wie meer over de kenmerken van de huidige generatie wil weten, verwijs ik naar http://www.keesie.nl/generatieeinstein/
Bent u klaar voor de nieuwe generatie?
Dat het onderwijs niet klaar is voor deze generatie, is evident. Enerzijds wordt geroepen om fatsoenlijk, degelijk en ouderwets onderwijs, maar anderzijds toch ook om individualisering, werken in groepen en een digitale leeromgeving. Het huidige onderwijs, ook het beroepsonderwijs, kan de generatie Einstein maar matig boeien, zo lijkt het.
De bedrijven hebben deze jongeren al lang ontdekt als consument. Maar zijn ze er klaar voor om de Einstein-generatie als werknemer te ontvangen? Over enkele jaren stroomt deze mediasmarte jeugd de arbeidsmarkt op. Bieden we dan voldoende uitdaging, of moeten zij ‘het er maar mee doen’? Het boeien en binden van deze jonge werknemers wordt een interessante opgave. Niet alleen voor wat betreft de taakinhoud, maar ook de (facilitaire) werkomgeving, zo lijkt me. Of is het allemaal dolgedraaide generalisatie en valt het wel mee? Aan jongeren werd in een onderzoek gevraagd naar de leukste momenten van het afgelopen jaar. “Dat was toen we op vakantie gingen en we met mijn vader en moeder Risk speelden”. En dan wordt die grote wereld weer ineens heel klein, en draait het allemaal toch om aandacht, liefde en zorg. |
|
